Walter was eenzaam.
Dat was het.
Geen ingewikkelde strategie.
Geen verborgen agenda.
Geen groot mysterie.
Een oude man zat alleen op een veranda.
Een andere persoon merkte het op.
En ze bleven.
Ik was er vroeger van overtuigd dat genereuze daden groots genoeg moesten zijn om aandacht te verdienen.
Grote donaties.
Belangrijke beslissingen.
Grote offers.
Walters notitieboekjes leerden me iets anders.
Het meeste wat zijn leven veranderde, was van kleine aard.
Koffie.
Soep.
Een gerepareerde trede.
Een ritje naar de stad.
Een kind dat aan de keukentafel tekent.
Een man
