begrijpen.
Hij had een slot gemaakt en me de sleutel gegeven.
Het was een van de meest irritant effectieve dingen die hij ooit had gedaan.
Douglas was klaar met lezen.
Ik keek naar Walter.
Zijn ogen waren weer gesloten.
Ik wilde hem vragen waarom.
Waarom Jona?
Waarom ik?
Waarom ons samenbrengen?
In plaats daarvan keek ik naar de dozen.
“Ik wil alle projectbestanden.”
« Ze zijn er al, » zei Douglas.
Ik opende de eerste doos.
Architectuurtekeningen.
Notulen van de vergadering.
Begrotingsramingen.
Brieven van bewoners.
Handgeschreven pagina’s in Walters onhandige handschrift.
Onderaan
