achttien maanden samen met mijn grootvader? »
“In het midden,” zei Jonah. “Ja.”
“En hij heeft je nooit genoemd.”
Jonahs gezichtsuitdrukking veranderde nauwelijks.
“Misschien dacht hij dat je het zou vragen.”
De uitspraak kwam harder aan dan de bedoeling was.
Douglas vervolgde.
Als ik Walters voorwaarde van negentig dagen zou weigeren, zou een aanzienlijk deel van de nalatenschap naar een onafhankelijk gemeenschapsfonds overgaan.
Ik zou weg kunnen lopen.
Maar ik kon niet weglopen en tegelijkertijd controle houden over wat er daarna zou gebeuren.
Walter kende me goed genoeg om dat te
