Mijn dochter heet Lucy.
Ze keek op haar tablet.
‘Lucy Cole.
Zes jaar.
Reconstructie van de rechterarm.
Ze nemen haar zo weer terug.
Wederopbouw.
Zelfs toen leek het woord mijn dochter te ingewikkeld.
Lucy was zes jaar oud.
Ik haal dinsdagen nog steeds door elkaar met donderdagen.
Ze bleef maar vragen of de vogels zich eenzaam voelden als het weer veranderde.
Ze sliep nog steeds met een knuffelgiraffe genaamd Benny, waarvan de nek al drie keer was dichtgenaaid omdat hij weigerde weggegooid te worden.
De reconstructie was een verdienste van
