haar had aangeboden.
Na enkele minuten haalde ze een kleine foto uit haar tas.
De bakker wilde niet kijken, maar toen hij langs haar liep om een dienblad op te ruimen, zag hij toevallig een man met een vriendelijke glimlach op de foto.
Marianne merkte dat hij de foto had gezien en hield hem voorzichtig vast.
‘Mijn man,’ zei ze spontaan.
Meneer Van Dijk knikte.
‘Een mooie foto.’
‘Ja. Hij was altijd dol op krentenbollen.’
Ze glimlachte even, maar haar ogen werden vochtig.
Haar man was enkele jaren eerder overleden.
