jaren oud was.
‘Mijn vader hield vroeger bij welke vaste klanten regelmatig langskwamen en welke bijzondere bestellingen ze hadden,’ legde hij uit. ‘Niet om ze te controleren, maar omdat hij graag onthield wat mensen belangrijk vonden.’
Hij wees naar een korte aantekening.
Daar stond een naam, gevolgd door een bestelling van twee krentenbollen op vrijdag.
De naam was die van Mariannes man.
Ze keek met grote ogen naar het schrift.
‘Dat is onmogelijk,’ fluisterde ze. ‘Hoe kan dat hier nog staan?’
De bakker legde uit dat zijn vader de gewoonte
