aan een buurvrouw. Soms eet ik hem later op. Het gaat me eigenlijk niet meer om de krentenbol zelf.’
Ze keek hem aan.
‘Het gaat om de herinnering. Om het gevoel dat sommige kleine dingen een deel van je leven blijven, zelfs wanneer iemand er niet meer is.’
Meneer Van Dijk wist even niet wat hij moest zeggen.
Hij had haar drie jaar lang dezelfde bestelling zien doen, zonder te begrijpen wat erachter zat.
Nu vielen de kleine details op hun plaats.
De vaste dag. De onveranderde bestelling. De foto
