lachte kort en bitter.
“Ik heb mijn hele leven geloofd dat hij vergeten was dat ik bestond. Dus geloof me, ik weet hoe onmogelijk dit voelt.”
Ik keek naar de papieren in de envelop.
Bovenop lag een brief geschreven in Zanes onmiskenbare handschrift.
Daaronder lagen kaarten en enveloppen die duidelijk jaren geleden waren geopend, opnieuw dichtgeplakt en teruggestuurd.
Ik heb er eentje gekocht.
Het was een verjaardagskaart.
Van harte gefeliciteerd met je 5e verjaardag, Mara.
Ik keek haar aan.
Ze keek naar mijn gezicht.
‘Mijn moeder vertelde me dat hij