Pippa aan de andere kant.
Hun neuzen bijna tegen elkaar.
‘Nou.’
Koen deed zijn portofoon omlaag.
‘Routine.’
Vanaf die dag maakten de verzorgers een afspraak.
Pippa bleef met haar kittens in een veilige, afgesloten ruimte vlak bij de dierenkliniek.
Maar eenmaal per dag mocht ze onder toezicht naar het hek bij Boris.
Niet in het verblijf.
Niet meer.
Te veel risico.
De eerste keer dat Pippa aan de buitenzijde verscheen, kwam Boris onmiddellijk naar haar toe.
Hij ging liggen.
Pippa deed hetzelfde.
Hek ertussen.
Geen drama.
Alsof dat voldoende was.
