kitten haalde de eerste nacht.
Ook de tweede.
Na vier dagen begon het sterker te drinken.
Pippa knapte langzaam op.
Haar wond werd opnieuw behandeld.
Ze at alsof ze drie maanden niets had gehad.
Maar iedere avond, rond dezelfde tijd, liep ze naar de deur van de kliniek.
Miauwde.
Keek naar buiten.
‘Ze wil terug.’
‘Met kittens kan dat niet.’
Dat vond iedereen.
Tot Pippa op dag zes ontsnapte.
Niet uit het park.
Uit de behandelruimte.
Koen vond haar twintig minuten later.
Bij Boris.
De leeuw lag aan het hek.
