Vroeger zou ze beleefd hebben geknikt.
Nu antwoordde ze eerlijk.
‘Nee. Maar ik heb wel geleerd dat het nooit te laat is om anders te gaan leven.’
Die avond liep ze naar huis langs de rivier.
De zon stond laag.
De lucht rook naar gras en warm stof.
Ze dacht aan Mykola.
Aan de man die zijn hele leven had gezwegen.
Aan de brieven die hij nooit had durven geven.
Ze voelde geen plotselinge grote liefde voor hem.
Maar ook geen opluchting meer zoals op de eerste dag.
Wat ze
