anderen misschien niet begrepen, en ze had geprobeerd haar gevoelens op papier vast te leggen.
Laura dacht vaak aan de zin uit het notitieboekje: misschien zal iemand ooit begrijpen waarom ik deze keuze heb gemaakt.
Ze kon niet met zekerheid zeggen of ze Anna volledig begreep.
Maar ze had wel geprobeerd naar haar verhaal te luisteren.
En soms is dat de eerste stap om het verleden een plek te geven.
Want wat jarenlang verborgen blijft, hoeft niet altijd een duister geheim te zijn. Soms is het een vergeten verhaal dat
