meer, alleen wij tweeën, de eerste keer dat we er even tussenuit waren sinds de bruiloft.
Twee dagen voordat we vertrokken, belde Greg. Hij reed diezelfde week door Chicago en wilde ons graag zien.
« Dat komt op een vreselijk moment, » zei Dan.
Vervolgens: « Blijf bij ons. Er zal toch niemand zijn. »
Ik vond het niet erg.
Dat is zijn broer.
Mijn moeder is al heel vaak bij haar man en de kinderen gebleven, en Dan heeft daar nooit een raar gezicht bij getrokken.
Het enige verschil was dat we altijd
