je nooit vroeg of ik gelukkig was. Je vroeg alleen of ik mijn medicijnen had genomen en of ik de was kon opvouwen.”
Hij wilde iets zeggen.
Maar ik was nog niet klaar.
“Toen je me vroeg bij jullie in te trekken, dacht ik dat je me dichtbij wilde hebben.”
Ik keek hem aan.
“De laatste maanden voelde het alsof jullie een huishoudster hadden gekregen die toevallig je moeder was.”
Sloan schudde haar hoofd.
“Dat is oneerlijk.”
Ik keek haar rustig aan.
“Misschien ervaar jij het anders. Maar dit is
