had haar gebeld toen Thomas overleed. Ik had nooit verwacht dat ze zou komen.
En toch was ze daar.
‘Hij was nog steeds mijn vader,’ zei ze.
Mara kwam dichterbij.
« Is dat alles wat je te zeggen hebt? »
‘Hij heeft op je gewacht, Susan,’ zei Michael. ‘Hij stuurde kaarten. Belde. Liet berichten achter.’
Michaels stem brak.
“Hij liet dat buitenlicht elke avond aan staan.”
Op Susans gezicht was een pijnlijke uitdrukking te lezen.
“Ik heb gedaan wat ik dacht dat ik moest doen.”
Ik herinner me de nacht dat ze
