ging dat. »
Ik stond in de deuropening van haar kamer en telde in mijn hoofd tot tien. Daarna tot twintig.
Mijn grootvader bewaarde dozen gips in deze kast. Hij had een gewoonte: als hij klaar was met werken, veegde hij de deur af met zijn mouw. Ik doe dat al voor hem sinds ik een jaar of acht was.
‘Heb je het mij gevraagd?’ zei ik.
– Wat valt er te vragen? Het is het appartement van mijn zoons, de meubels delen we.
Toen besefte ik dat ons gesprek al lang
