Mijn ouders verkochten hun afbetaalde huis om mijn zus te redden, en kwamen vervolgens met een verhuiswagen naar mijn huis aan het meer. « Wij zijn je ouders. We hebben geen toestemming nodig om hier te wonen, » eiste mijn vader. Maar toen ik een briefje onder mijn voordeur vond, besefte ik dat dit veel erger was dan een noodgeval in de familie.

in welk fantasiebedrijf ze dan ook nastreefde. Ze waren geruïneerd en ik was hun vangnet. Bij zonsopgang reed de gele Porsche mijn oprit op. Chloe stapte uit met een zonnebril en een witte nepbontjas aan, alsof ze op een fotoshoot was beland in plaats van op een ramp.

« Bah. Waarom liggen al onze spullen buiten? Hebben jullie serieus in de auto geslapen? »

‘Carter wilde de  deur niet openen,’ zei Martha zwakjes.

Chloe keek me vanaf het balkon aan.

« Carter! Hou op met dat drama en doe de deur open.