kamer binnen met de blik van iemand die zeven uur lang haar eigen angst had moeten bedwingen en die nu eindelijk was aangekomen en alles kon verwerken.
Ze ging naar Sara.
Ze sloeg haar armen om haar heen.
Sara huilde.
Het gehuil van iemand die heel lang heel dapper is geweest en die nu in de aanwezigheid is van iemand die dapperheid overbodig maakt.
Diane hield Sara vast.
Toen keek ze naar Lucy.
Toen keek ze me aan.
Ze zei: jij bent Ellen.
Ik zei: ja.
Ze zei: Sara heeft
