Mijn man legde plotseling een pasgeboren meisje in mijn armen, waarna er een dringend telefoontje van het ziekenhuis volgde.

En dat het veertien maanden geleden is gebruikt bij een ingreep die Sara heeft ondergaan. »

Hij zei: wat resulteerde in Lucy.

Ik heb hiermee gezeten.

De kamer was erg stil.

Ik dacht aan 1998.

Ik dacht na over het consult.

Ik dacht aan het bloedonderzoek.

De andere tests.

De technicus, die efficiënt en professioneel te werk was gegaan, had gezegd: « Dit duurt niet lang. »

Ik dacht terug aan hoe we waren vertrokken en hoe we zes maanden later op natuurlijke wijze Daniel hadden verwekt, en nooit meer achterom hadden gekeken.