meest hield. » « Hannah was de naam van mijn moeder. Ik weet het. »
Opa ging voor ons staan. « Jullie hebben geen recht om hier te komen. »
Cole greep in zijn vest en haalde er een verfrommelde envelop uit. « Benjamin, ik wacht al twintig jaar op antwoorden van jou. Ik weet wat je destijds hebt gedaan. Niemand anders zal zich door jou laten bedriegen. » « Ik weet het. »
Hij legde het op tafel.
Opa heeft het aan stukken gescheurd.
Er is een foto ontsnapt.
Zijn gezicht werd wit. « Nee. Ben jij dat? Dit
