Mijn 76-jarige opa naaide dekens en verkocht ze op een rommelmarkt, zodat ik weer kon lopen.

Ik stond hem toe om één therapiesessie te volgen. Ik wilde de tralies vastpakken, maar hij bewoog naar voren, dus ik zei: « Niet doen. »

Hij kwam abrupt tot stilstand. Opa ging niet weg. De regel was hem al bekend.

Zeven seconden lang stond ik daar. Cole gaf me geen applaus en noemde me ook niet moedig. « Je hebt er veel moeite voor gedaan, » merkte hij op. Terecht antwoord.

De regel was hem al bekend.

Ik nam opa de volgende zaterdag weer mee naar de rommelmarkt. Ik zei tegen hem: « Je