Mijn 76-jarige opa naaide dekens en verkocht ze op een rommelmarkt, zodat ik weer kon lopen.

gebreid mutsje glimlachte mijn zwangere moeder. Op een pagina eronder stonden drie babynamen. Mijn naam was omcirkeld. ‘Wist je mijn naam?’ ‘Ik wist welke naam ze wilde. Maar je bent nooit meer teruggekomen.’ ‘Je grootvader vertelde me dat jullie beiden vertrokken waren.’ ‘Wist je mijn naam?’ ‘En je vertrouwde hem?’ ‘Maisie, ik ben maanden later teruggekomen. Hij was veranderd. Ik kreeg Hannahs graf te zien en hoorde dat er geen aparte herdenkingsdienst voor de baby was geweest.’ ‘Ben je gestopt met zoeken?’ ‘Veel te lang.’ ‘Waarom?’ ‘Omdat verdriet me dwong