Mijn 76-jarige opa naaide dekens en verkocht ze op een rommelmarkt, zodat ik weer kon lopen.

vertrokken was. Daarna is ze overleden.

Ik keek hem aan. En ik?

Opa bedekte zijn gezicht. Ik vertelde dat de baby ook was overleden.

Mijn keel werd dichtgeknepen. « Waarom? » Ze was al bij me weg. Ik kon je niet laten gaan. »

Ik keek hem aan. Jij hebt ervoor gezorgd dat hij ons allebei kwijtraakte.

Hij barstte in tranen uit.

Ik wilde hem geruststellen.

« Ik was daar het meest bang voor. » « Ik hou van je, » mompelde ik. « Maar je wordt niet vergeven alleen omdat ik van je hou. »

Ik rolde in