Laatst gingen we bijvoorbeeld naar Bakker Bart, lekker een worstenbroodje eten. We gingen daar gezellig zitten en er was daar ook een gezin met twee kinderen. Die kinderen renden en stuiterden heen en weer en Lauren wees daar de hele tijd naar en daarna naar haarzelf en de grond. Zij wilde ook lopen. Dat is heel verdrietig.
Ook kinderfeestjes doen we niet meer. Dat is voor Lauren gewoon hartstikke pijnlijk. Op een feestje was er bijvoorbeeld een springkussen, waar alle kinderen op sprongen. Lauren zat als enige in het grasveld
