Maar soms lukt het gewoon niet en dat breekt mijn hart. Ze wil zo graag haar eigen autonomie en mening hebben en dat kan gewoon niet. Ik dacht dat ik het niet kunnen lopen het ergste zou vinden, maar nu merk ik dat ik het stukje taal nog erger vind. Je wilt dat ze zich gezien voelt.
Eerst was haar beperking voor haarzelf niet zo op de voorgrond, maar nu ze een peuter is en ze steeds meer leeftijdsgenootjes ziet, merk je dat ze steeds meer van haar beperking meekrijgt.
