doen.”
De doos met zeventig herinneringen
Ik liep naar binnen en kwam terug met een grote houten doos.
Thomas keek verrast.
Hij wist dat ik de doos had voorbereid, maar niet precies wat ik ermee wilde doen.
Ik zette hem op tafel.
„Ik wil jullie iets laten zien.”
Ik opende het deksel.
Binnenin lagen brieven, foto’s, kaarten en kleine souvenirs.
„Dit,” zei ik, „zijn herinneringen aan mijn leven.”
Ik pakte een foto van Thomas en mij in Italië.
„Dit was onze eerste grote reis.”
Daarna een kaart van een vriendin.
„
