hem nooit liet opgeven.”Ik glimlachte.
„Dat klopt ook.”
Het was een prachtige middag.
Tot Robert opstond met een glas in zijn hand.
De toespraak die niemand verwachtte
„Mag ik even jullie aandacht?”
De gesprekken verstomden.
Robert glimlachte.
„Vandaag vieren we de zeventigste verjaardag van onze tante Eleanor.”
Er klonk applaus.
„Ze heeft een bijzonder leven geleid. Ze heeft gereisd, gewerkt en veel mensen geholpen.”
Ik glimlachte naar hem.
Maar toen veranderde zijn toon.
„Toch heb ik me altijd afgevraagd of er niet iets ontbreekt.”
Mijn hart zakte.
Robert keek
