had.
Hij was getrouwd.
Hij had twee kinderen.
En hij wilde me iets geven.
Uit zijn tas haalde hij een ingelijste foto.
Daarop stond hij op de dag van zijn diploma-uitreiking.
Naast hem stond ik.
Op de achterkant had hij geschreven:
Dank u dat u mij hielp een toekomst te zien toen ik er zelf geen kon vinden.
Ik moest mijn tranen wegvegen.
Daniel keek me ernstig aan.
„Ik weet dat u geen kinderen hebt. Maar ik wil dat u weet dat u een groot verschil hebt gemaakt in mijn
