jongere broers en zussen te onderhouden. Ik werkte hard, spaarde geld en bracht offers zonder te klagen. Misschien was ik er zo aan gewend geraakt om anderen op de eerste plaats te zetten, dat ik ook te veel had geaccepteerd in mijn relatie.
Die nacht vroeg ik me eindelijk af wanneer een compromis ophoudt een compromis te zijn en verandert in het accepteren van disrespect. Daarna pakte ik mijn spullen in. Long leek ervan overtuigd dat ik alleen maar boos was en uiteindelijk wel zou kalmeren, misschien in de veronderstelling
