verboden iets te doen.
“Mam, dit jaar regelen wij alles.”
Ik had gelachen.
“Dat zeggen jullie altijd.”
Maar deze keer kwamen ze.
Alle zes.
Op tijd.
Met hun partners.
Met hun kinderen.
Met eten.
Met bloemen.
En met zoveel gelach dat ik mijn eigen gedachten nauwelijks kon horen.
Toen iedereen aan tafel zat, keek ik rond.
Ik zag Thomas die met zijn zoon praatte.
Michael die de drankjes inschonk.
Rebecca die een grap vertelde.
Daniel die de kleintjes hielp.
Sarah die de taart aansneed.
En Emily die foto’s maakte.
Mijn
