oude fotoalbums uit de kast.
Voor het eerst in jaren klonk mijn huis weer zoals vroeger.
Luid.
Chaotisch.
Vol gelach.
Precies zoals hun vader ooit had gedroomd.
Maar deze keer voelde het anders.
Niet omdat hij er niet meer was.
Maar omdat ik besefte dat ik het gezin al die jaren zelf bij elkaar had gehouden.
Toen we aan tafel zaten, keek Thomas me aan.
“Mam, mag ik iets zeggen?”
Ik knikte.
Hij stond op.
Zijn broers en zussen werden stil.
“Toen ik klein was, dacht ik dat alle moeders
