Vervolgens draaide hij zich langzaam om.
Hij ging terug naar de verste hoek van het hok.
Hij ging liggen, met zijn gezicht naar de muur.
En de beer bleef bij de poort.
Alleen.
Kata sprak zachtjes:
« Hij heeft zoiets nog nooit eerder gedaan. »
– Met?
« Hij pakt altijd de teddybeer weer op. Zelfs als niemand hem aanraakt. »Koop Knuffels
Bruno bewoog zich niet.
Zijn imposante gestalte nam bijna de hele achterbank in beslag.
En hij keek ons niet meer aan.
Ik ging voor de tralies zitten.
Lange tijd vond ik het
