schuldeisers hen dreigden lastig te vallen, werden ze gedwongen een aanbod te accepteren dat ze niet konden weigeren: een bejaarde miljardair-sjeik uit Marokko stemde ermee in de schulden af te betalen en de wijnmakerij te redden, maar in ruil daarvoor eiste hij Anna’s hand in het huwelijk. Het was een formaliteit, maar voor de jonge vrouw betekende het het verlies van alles: haar vrijheid, haar toekomst en haar vertrouwde wereld.
Het contract was getekend, de schulden waren bevroren en Anna vertrok met een zwaar hart naar Marrakech. Ze keek
