Marie is 81, woont alleen in een stil dorpje en voelt zich vaak alleen. Haar vier kinderen zijn volwassen en druk met hun eigen leven. Ze houdt zielsveel van ze, maar de telefoon gaat zelden — en als hij al overgaat, is het meestal omdat er iets geregeld moet worden. ‘Mijn kinderen bellen alleen als ze iets nodig hebben,’ fluistert ze.
Jarenlang zette ze haar gezin op de eerste plaats. Voor kapotte knopen, oppas voor de kleinkinderen of een pan soep: je kon altijd bij haar terecht. Het huis bruiste ooit
