Een vrouw bleef haar lange haar over mijn vliegtuigstoel en in mijn eten gooien – terwijl ze me vertelde dat ik er maar mee moest leren leven.

telefoon.

De rij bewoog zich tergend langzaam voort.

“Schoonheid is een investering, toch?”

Ze betaalde. Vervolgens pakte ze een tester en spoot het op haar nek, haar polsen en, voor de zekerheid, ook in haar haar.

De wolk bereikte me even later. Ik moest hoesten.

« Neem me niet kwalijk, lieverd. Dat is een vrij sterke parfum. »

“Het is Frans.”

“Ik denk niet dat de Fransen de bedoeling hadden dat we het zouden proeven.”

“Schoonheid is een investering, toch?”

De kassier maakte een geluid alsof er een waterkoker aan het werk