Een vrouw bleef haar lange haar over mijn vliegtuigstoel en in mijn eten gooien – terwijl ze me vertelde dat ik er maar mee moest leren leven.

voor het geval ze het zou vergeten.

“Oké jongens, help me kiezen. Deze of die?”

Ze hield twee parfumflesjes voor het scherm.

De reden lag recht voor mijn neus.

‘Mevrouw, moet ik die afrekenen?’ vroeg de kassière.

« Even geduld, mijn chat is aan het beslissen. »

Schat, op mijn leeftijd mag ‘even wachten’ wel gepaard gaan met een stoel.

“Ik weet het! Ze zijn allebei prachtig. Misschien neem ik ze wel allebei.”

De kassière las het totaalbedrag voor. Ze knipperde een halve seconde met haar ogen.

Toen glimlachte ze naar de