Een vrouw bleef haar lange haar over mijn vliegtuigstoel en in mijn eten gooien – terwijl ze me vertelde dat ik er maar mee moest leren leven.

niet van vliegen en had een klein glaasje witte wijn besteld om mijn zenuwen te kalmeren. Toen het vliegtuig schudde, hield ik het met beide handen vast als een kelk.

Daarna werd het haar erin gedaan.Niet in de buurt. Erin. De uiteinden wervelden in mijn wijn als een penseel in een pot.

Ik heb precies twee minuten in alle rust gegeten.

“O, hemelsnaam.”

“En nu?!”

“Jouw haar zit in mijn wijn.”

“Misschien zou je op jouw leeftijd sowieso niet moeten drinken.”

‘Pardon?’

Ze hield de telefoon boven de stoel.

‘