verdwenen te zijn.”
Aan de overkant van het gangpad snoof een tienerjongen. Zijn moeder kneep hem. Haar eigen mondhoeken trilden.
“Probleem opgelost.”
Ik drukte op de belknop. Kelly nam mijn dienblad weg en vroeg Brittany om haar haar opzij te houden.
“Prima! Het maakt niet uit!”
Kelly vertrok. Brittany draaide zich om naar haar telefoon.
« Heren, blijkbaar mag ik geen haar hebben in dit vliegtuig. »
Toen gooide ze het recht naar achteren.
“Oeps.”
“Oeps.”
Mijn vervangende lunch is gearriveerd.
Ik heb precies twee minuten in alle rust gegeten.
Ik houd
