ik een klein potje met een verse zonnebloem die ik op de terugweg had gekocht.
Het lint ving het afnemende licht op.
De kraan druppelde achter me toen ik mijn telefoon pakte.
Mijn duim bleef even boven Edwards naam hangen.
Het lint ving het afnemende licht op.
Even dacht ik eraan hem te bellen over de kraan.
In plaats daarvan opende ik mijn foto’s.
Daar stond hij, in mijn keuken, met zijn gereedschapskist onder de ene arm en zonnebloemen onder de andere.
Zijn shirt zat onder de vlekken.
Ik wilde
