een luciferdoosje.
Een enkel roze bloemblaadje dreef erin rond.
“Dit was de eerste die ik maakte,” zei ze. “Hij was gemaakt van bloemen die voor mijn dochter waren achtergelaten.”
Ik keek haar aan.
“Uw dochter?”
Het was niet groter dan een luciferdoosje.
“Ze is negen jaar geleden overleden.”
Monica draaide het kleine blokje tussen haar vingers.
“Na de begrafenis bleef ik teruggaan naar haar graf. Ik bracht bloemen mee, en een week later waren ze weg. De begraafplaats moest ze opruimen. Dat begreep ik wel. Maar ik haatte het.”
“Ze
