hij vroeg om eindelijk te dragen wat altijd al van hem was geweest.
« Alles staat op schrift, » zei ze. « Dit is steun voor Nora. Geen cadeau voor mij. »
« Overeengekomen. »
“En je gaat van dit huis geen belachelijk landhuis maken.”
Hij wist een kleine, vermoeide glimlach te produceren. « Mijn ego zal het moeilijk hebben. Maar ik denk dat het het wel zal overleven. »
Mari lachte voordat ze zichzelf kon tegenhouden – het eerste warme geluid tussen hen sinds hij terug was.
Ze vervingen het dak, vernieuwden de elektriciteit en installeerden een werkende
