Nora’s deur.
“Ik ben haar vader. Drie jaar lang heb ik niets gedaan, omdat ik niet wist dat ze bestond. Nu wel. Ik kan hier niet staan en beweren dat ik haar onafhankelijkheid respecteer, terwijl ik een plafond laat staan dat op haar zou kunnen instorten.”
Mari keek naar haar angstige dochter, en vervolgens naar de emmers die zich gestaag om hen heen vulden. Jarenlang was het weigeren van hulp het laatste restje waardigheid geweest dat haar nog restte. Maar Everett vroeg niet om iets van haar af te pakken –