niet zomaar toevallig ontstaat.
Ik trof Vanessa vóór de ceremonie. Ze was omringd door mensen, maar ik wachtte, en toen ik even dichtbij genoeg was voor een rustig gesprek, zei ik simpelweg: « Je vertelde me dat blauw deel uitmaakte van de… »
trouwkleurenpalet.”
Ze verplaatste zich. « Niet helemaal. »
“En wat dan precies?”
Haar moeder kwam dichterbij, alsof ze in de buurt op dit specifieke moment had gewacht.
« Blauw staat voor familie, » zei ze.
Ze zei het niet verontschuldigend. Ze zei het met de vlakke zekerheid van iemand die een boodschap brengt.
