konden zijn wanneer de natuurlijke bescherming het begaf.
Bovendien eindigden de problemen niet zodra het water zich terugtrok. Beschadigde woningen moesten worden hersteld, landbouwgrond moest opnieuw bruikbaar worden gemaakt en gezinnen moesten proberen hun dagelijkse leven weer op te bouwen.
Voor mensen die hun middelen van bestaan verloren, kon dat een langdurige strijd zijn.
De schade bleef niet beperkt tot één dorp
De watersnood van 1825 was geen lokaal incident dat slechts één kleine gemeenschap trof. De gevolgen werden in verschillende delen van het land gevoeld.
Vooral langs de voormalige
