verse sporen dieper in de wildernis.
De grote afdrukken hingen naast de kleinere.
Vervolgens verdwenen zelfs die geleidelijk aan.
De dieren waren dieper het bos in getrokken.
Weg van de waterval.
Buiten het dorp.
Weg van de mensen.
En dat was precies wat iedereen wilde.
De dorpelingen hebben de tijger nooit meer teruggezien.
Maar ze bleven het verhaal vertellen.
Sommigen herinnerden zich de krokodil.
Sommigen herinnerden zich het touw.
Sommigen herinnerden zich het moment dat de tijger na zijn redding naar hen toe liep.
Rahim herinnerde zich nog iets anders.
