moeten vertrekken. »
Rahim schudde zijn hoofd.
“Als we weggaan, kan dat welpje sterven.”
“En als we dichterbij komen, kan ze ons doden.”
Rahim keek naar de moeder.
Ze had zich niet bewogen.
Ze rekende geen kosten aan.
Ze vormde geen bedreiging voor hen.
Ze keek toe.
‘Wij helpen,’ zei Rahim zachtjes.
Hij haalde het touw langzaam van zijn schouder en legde het op de grond.
De ogen van de tijger volgden de beweging.
Rahim hurkte een paar meter verderop.
Hij pakte een lange, gevallen tak en begon losse stukken hout
