en overhandigde me het document.
Op het eerste gezicht leek alles precies zoals Wiktor had beloofd: salaris, huur van het appartement, medische kosten, kleding en bescherming van de identiteit.
Toen las ik de kleine lettertjes.
Het contract bevatte een clausule die mij verbood het land te verlaten zonder schriftelijke toestemming. Ik mocht niet met de politie praten. Als ik de geheimhoudingsplicht zou schenden, zou ik het volledige ontvangen bedrag moeten terugbetalen en aansprakelijk zijn voor eventuele schade.
‘Het is een valstrik,’ zei ik.
– Nee.
— Waarom laat je me dit zien?
—
