ogen, ofwel neem ik contact op met de Orde van Advocaten en meld ik dat u mij belet een vertrouwelijk gesprek te voeren met de persoon die ik geacht word te vertegenwoordigen.
De bewaker aarzelde even en vertrok toen.
Daniel wachtte tot de deur dichtging.
‘Bent u de advocaat van Viktor Romanov?’ vroeg ik.
– Soms.
— Bent u mijn advocaat?
Hij keek me recht in de ogen.
« Als u een overeenkomst ondertekent die uw rechtsbescherming garandeert, kan ik uw vertegenwoordiger worden. Maar eerst moet u iets weten. »
Hij opende de aktentas
