Echt. »
« Waarom? »
Serena dacht aan de directiekamer.
De defecte sleutelkaart.
Het appartement.
De onbeantwoorde oproepen.
De bushalte.
“Ik wil niet dat hij zoveel ruimte in mijn leven inneemt.”
Jaylen knikte.
“Dat klinkt als iets wat mijn vader zou zeggen.”
« Het is. »
Jaylen glimlachte.
“Hij is op die manier irritant.”
Vanuit de workshop belde Malik en zei: « Dat heb ik gehoord. »
Jaylen riep terug: « Ik weet het. »
Twee jaar na Serena’s telefoontje was Harbor Point actief in zeven staten.
Niet op nationaal niveau.
Nog niet.
Serena vond het niet langer prettig
