de kaart.
“Gebruik hem gewoon. En misschien kunt u het ooit voor iemand anders doorgeven.”
Ze keek me aan.
Haar ogen vulden zich met tranen.
Ze zei niets.
Ik glimlachte nog één keer en liep weg.
Terwijl ik naar buiten liep, voelde ik mijn hart bonzen.
Het was maar een cadeaubon van vijftig dollar.
Maar voor mij voelde het alsof ik een stukje van oma Margaret had doorgegeven.
Haar nalatenschap levend houden
Vanaf die dag veranderde er iets in mij.
Ik begon meer vrijwilligerswerk te doen. Ik begon vaker iets
